Het is ons uitgestelde loon!

Gesproken Column ( stem Jan Slotboom )

 

De column is van: Gert Jan Zeeman

Veertig jaar werkzaam als beroepschauffeur. Veertig jaar waarbij een deel van de inkomsten middels de verplichte pensioenafdracht automatisch wordt gereserveerd voor ‘Het Grote Later’. Toen ik in militaire dienst als Technisch Specialist de kans kreeg mijn groot rijbewijs te halen, liet ik mij dat geen twee keer zeggen. Terug in de burgermaatschappij bleek ik volgens collega chauffeurs een uitstekende keuze te hebben gemaakt. Het chauffeursvak was zwaar, maar de oude dag goed geregeld en met 56 en een beetje zou de VUT er voor zorgen dat ik eindelijk met hart en ziel kon werken aan mijn grote hobby’s:  modelbouw en fotografie. De CAO voor KNV bedrijven (veelal tanktransport) bood daarbovenop ook nog extra verlichting middels extra vrije dagen voor de oudere werknemer. Nee, mij kon niets gebeuren…..

Het tegendeel bleek waar.

De ellende begon met het ‘repareren’ van het Ziekenfonds wat niet mocht baten (het is in de nieuwe hoedanigheid alsnog gestorven) en na de Uitnamewet bleek ook de VUT niet langer houdbaar.De oplossing kwam in de vorm van het Prepensioen. Een monster dat er voor zou zorgen dat de finish voor mij werd verplaatst naar 62 jaar.Inmiddels is dat ook achterhaald en bevind ik me in de gelukkige hoedanigheid dat ik tot 67 jaar en vier maanden ‘mag’ doorwerken. En dat in een bedrijfstak die met dank aan het polderen van bonden en werkgevers de laatste vijftien jaar nagenoeg geen verbeteringen heeft gekend.

Tot zover zou je denken, maar het gaat door, want met steun van alle bonden kwam er zowaar nóg een verrassing voorbij in de vorm van een hernieuwd Pensioenstelsel.Dit hernieuwde Pensioenstelsel is niets meer en niets minder dan de grootste bankroof aller tijden. In vergelijking met dit nieuwe stelsel is de Uitnamewet kinderspel geweest.Vanaf mijn drieëntwintigste draag ik pensioen af. Het is mijn potje. Mijn uitgestelde loon. En alles bij elkaar opgeteld is dat best veel (En dan laat ik nog buiten beschouwing dat ik altijd heb gewerkt in bedrijfstakken waar een ‘normale’ werkweek bestond uit een uurtje of 80 buffelen, weekenden, feestdagen, het was voor werkgevers nooit genoeg).Ervan uitgaande dat ik het gemiddelde haal van een Nederlandse man op dit moment, zou ik tien jaar kunnen profiteren van het door mij verplicht ingelegde geld wat door het collectief inmiddels een omvang heeft die zijn weerga niet kent.

  Wat er uitgedeeld zal worden in tien jaar is uiteraard een lachertje in vergelijking met wat is ingelegd,

maar het nieuwe Pensioenstelsel drijft enkel tot nog meer wanhoop. Het Pensioenakkoord was nog maar een week door de Kamer toen er al werd gesproken over het korten op de pensioenen.En dat terwijl vakbondsbazen lekker op hun rug genieten van de zon en dromen over de volgende stap in hun carrière waarbij ze uiteraard worden geholpen door een machtig netwerk. Ik vrees tot mijn allerlaatste snik te moeten werken en die gedachte brengt me terug naar het allerkleinste kamertje van mijn ouderlijk huis. Daar hing een tegeltje met de tekst:

‘De chauffeur die niet steelt of erft, moet trappen tot hij sterft!’

Het tegeltje is veertig jaar oud, maar actueler dan ooit……. 


Wilt u ook een tekst of Column plaatsen?